தென்றல் வந்து என்னை தொடும்-ஆஹா-thendral vanthu ennai thodum

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்-ஆஹா
சத்தமின்றி முத்தமிடும்
பகலே போய்விடு இரவே பாய்கொடு
நிலவே பன்னீரை தூவி போய்விடு

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்
சத்தம இன்றி முத்தமிடும்

தூறல் போடும் இந்நேரம்
தோளில் சாய்ந்தால் போதும்  

சாரல் பாடும் சங்கீதம்
கால்கள் தாளம் போடும்

தெரிந்த பிறகு திரைகள் எதற்கு

நனைந்த பிறகு நாணம் எதற்கு

மார்பில் சாயும் போதும்

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்-ஆஹா
சத்தமின்றி முத்தமிடும்
பகலே போய்விடு
இரவே பாய்கொடு
நிலவே பன்னீரை தூவி போய்விடு

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்-ஆஹா
சத்தமின்றி முத்தமிடும்

தேகமெங்கும் மின்சாரம் பாய்ந்ததேனோ - அன்பே

மோஹம் வந்து என் மார்பில் வீழ்ந்ததேனோ -  கண்ணே

மலர்கள் கொடியில் மயங்கி கிடக்கும்

இதழின் ரசங்கள் எனக்கு பிடிக்கும்

சாரம் ஊரும் நேரம்

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்-ஆஹா
சத்தமின்றி முத்தமிடும்
பகலே போய்விடு இரவே பாய்கொடு

நிலவே பன்னீரை தூவி போய்விடு

தென்றல் வந்து என்னை தொடும்-ஆஹா
சத்தமின்றி முத்தமிடும்

ezhu svarangalukkul eththanai paadal -ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்

ezhu svarangalukkul eththanai paadal
idhayach churangaththul eththanai kaelvi
kaanum manidharukkul eththanai salanam - verum
karpanai sandhoashaththil avanadhu gavanam (2)

(aezhu) 

ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல்நாளைப் பொழுது என்றும் நமக்கென வாழ்க

இதயசுசுரங்கத்துள் எத்தனை கேள்வி 

காணும் மனிதருக்குள் எத்தனை சலனம் - வெறும்

கற்பனை சந்தோசத்தில் அவனது கவனம்

(ஏழு)
kaalai ezhundhavudan naalaiya kaelvi
adhu kaiyil kidaiththa pinnum thudikkudhu aavi
aenenra kaelvi onrae enraikkum thangum - manidha
inbathunbam edhilum kaelvidhaan minjum (2)

(aezhu) 

காலை எழுந்தவுடன் நாளைய கேள்வி

அது கையில் கிடைத்த பின்னும் துடிக்குது ஆவி

ஏனென்ற கேள்வி ஒன்றே என்றைக்கும் தங்கும் - மனித

இன்பதுன்பம் எதிலும் கேளிவிதான் மிஞ்சும்

(ஏழு)

enakkaaga nee azhudhaal iyarkaiyil nadakkum
nee enakkaaga unavu unna eppadi nadakkum
namakkenru bhoomiyilae kadamaigal undu - adhai
namakkaaga nam kaiyaal seyvadhu nanru (2)

(aezhu) 

எனக்காக நீ அழுதால் இயற்கையில் நடக்கும் 

நீ எனக்காக உணவு உண்ண எப்படி நடக்கும்

நமக்கென்று பூமியிலே கடமைகள் உண்டு - அதை

நமக்காக நம் கையால் செய்வது நன்று

(ஏழு)
aarambaththil pirappum un kaiyil illai
idhil aduththaduththa nadappum un kaiyil illai
paadhai vaguththa pinbu bayandhenna laabam (2) - adhil
payanam nadaththividu maraindhidum paavam (2)

(aezhu) 

ஆரம்பத்தில் பிறப்பும் உன் கையில் இல்லை

இதில் அடுத்தடுத்த நடப்பும் உன் கையில் இல்லை

பாதை வகுத்த பின்பு பயந்தென்ன லாபம் - அதில்

பயணம் நடத்திவிடு மறைந்திடும் பாவம்

(ஏழு)

naalaip pozhudhu enrum namakkena vaazhga
adhai nadaththa oruvanundu koayilil kaanga
vaelai pirakkum enru nambikkai kolga (2)
endha vaedhanaiyum maarum maegaththaip poala (2)

(aezhu) 

அதை நடத்த ஒருவனுண்டு கோயிலில் காண்க

வேளை பிறக்கும் என்று நம்பிக்கை கொள்க

எந்த வேதனையும் மாறும் மேகத்தைப் போல

(ஏழு)

song composed by Kannadasan, music: MSV

enthal nenjil neenkatha thenral neethana-எந்தன் நெஞ்சில் நீங்காத தென்றல் நீதானா

எந்தன் நெஞ்சில் நீங்காத தென்றல் நீதானா

எண்ணம் எங்கும் நீ பாடும் திரு திரு தில்லானா 

இசையின் ஸ்வரங்கள் தேனா

இசைக்கும் குயில் நீதானா? வா

ஆ..

பனியில் நனையும் மார்கழிப் பூவே

எனை நீ பிரிந்தால் ஏதொரு வாழ்வே

பெ

உனக்கென பிறந்தவள் நானா

நிலவுக்கு துணை இந்த வானா

ஆ:

வாழ்ந்தேனே உறவின்றி முன்னால்

வந்தாயே உறவாக இந்நாள்

(எந்தன்)

பெ:

சுகங்கள் மெதுவாய் நீ தர வேண்டும்

நகங்கள் பதிந்தால் காயங்கள் தோன்றும்

ஆ 

உதடுகள் உரசிடத்தானே

வலிகளும் குறைந்துடும் மானே

பெ:

நான்  சூடும் நூலாடை போலே

நீ ஆடு பூமேனி மேலே

இதழில் கதை எழுதும் நேரமிது-Ithazil kathai ezhuthum neramithu

இதழில் கதை எழுதும் நேரமிது

     Ithazil kathai ezhuthum neramithu
இன்பங்கள் அழைக்குது ஆ

     Inbankal azaikkuthu aaa..
மனதில் சுகம் மலரும் மாலையிது

     Manathil sukam malarum malaiyithu
மான் விழி மயங்குது ஆ
     maan vizhi mayankuthu aaa…இளமை அழகை அள்ளி அணைப்பதற்கே

     Ilamai azhakai alli anaippathrarke
இளமை அழகை அள்ளி அணைப்பதற்கே

     Ilamai azhakai alli anipaatharke
இரு கரம் துடிக்குது தனிமையும்

     Iru karam thukikkuthu thanimaiyum
நெருங்கிட இனிமையும் பிறக்குது

     Nerunkida inimaiyum pirakkuthu
(இதழில்)(ithazhil)
காதல் கிளிகள் ரெண்டு ஜாடை பேசக்கண்டு

     Kathal kilikal rendhu jadai pesakkandu
ஏதேதோ எண்ணம் என் நெஞ்சில் உதிக்கும்

     Ethotho ennam en nenjil uthikkum
நானும் நீயும் சேர்ந்து ராகம் பாடும்போது

     Naanum neeyum sernthu raagam paaddumpothu
நீரோடை போல என் நெஞ்சம் இனிக்கும்

     Neerodai pola en nenjam inikkum
இனிய பருவமுள்ள இளங்குயிலே
ஏன் இன்னும் தாமதம் 

     En innum thamatham
மன்மதக் காவியம் என்னுடன் எழுத
     manmatha kaviyam ennudan ezhuthaநானும் எழுதிட இளமையும் துடிக்குது

     Naanum ezhithida ilamaiyum thudikkuthu
நாணம் அதை வந்து இடையினில் தடுக்குது

    Naanam athai vanthu idaiyinil thadukkuthu
ஏங்கித் தவிக்கையில் நாணங்கள் எதற்கடி

    Enki thavikkayil naanangal etharkadi
ஏக்க தனிந்திட ஒரு முறை தழுவடி

    Ekkam thanithida oru murai thazhuvidi
காலம் வரும் வரை பொருத்திருந்தால்

    Kaalam varum varai poruthirunthaal
கன்னி இவள் மலர்க் கரம் தழுவிடுமே

    Kanni ivan malak karam thazhuvidume
காலம் என்றைக்குக் கணிந்துடுமோ 

    Kalam enraikkuk kaninthudumo

காலை மனம் அதுவரை பொருத்திடுமோ

    Kalai manam athuvarai poruthimo
மாலை மலர் மாலை இடும் வேளை தனில்

    Malai malar malai idum velai thanil
தேகம் இது விருந்துகள்  படைத்திடும்

    Theham ithu virunthukal padaithidum
(இதழில்)(ithazil)
தோகை போலே மின்னும் பூவை உந்தன் கூந்தல்

     Thogai pole minnum poovai unthan koonthal
கார்மேகம் என்றே நான் சொல்வேன் கண்ணே

    Karmekam enre naan solven kanne
பாவை எந்தன் கூந்தல் வாசம் யாவும் அந்த

    Pavai enthan koonthal vaasam yaavum anth
மேகம் தனில் ஏது நீ சொல்வாய் கண்ணா

    Meham thanil ethu nee solvai kannaa
அழகைச்  சுமந்து வரும் அழகரசி

    Azhakaich sumanthu varum azhakarasi
ஆனந்த பூமுகம் அந்தியில் வந்திடும்

    Anantha poomukam anthiyil vanthidum

சுந்தர நிலவோ
    sundara nilavoநாளும் நிலவது தேயுது மறையுது

    Naalum nilavathu theyuthu maraiyuthu
நங்கை முகமென யாரதைச்  சொன்னது

    Nankai muhamena yaradai sonnathu
மங்கை உன் பதில் மனதினைக் கவருது

    Mangai un pathil manathinaik kavaruthu
மாறன்  கணை வந்து மார்பினில் பாயுது

    Maran kanai vanthu marbinil payuthu
காமன் கனைகளைத் தடுத்திடவே

    Kaman kanaikalaith thaduthidave
காதல் மயில் துணை என வருகிறது

    Kadhal mayil thunai ena varihirathu
மையல் தந்திடும் வார்த்தைகளே

    Meyyal thanthidum varthaihale
மோகம் எனும் நெருப்பினைப் பொழிகிறது

    Moham ennum neruppinai pozhihirathu
மோகம் நெருப்பாக அதை தீர்க்குமொரு

    Moham neruppaka athai theerkkumoru

மோகம் நெருப்பாக அதை தீர்க்குமொரு

    Jeeva nathi aruhinil irukkuthu
ஜீவ நதி அருகினில் இருக்குது
(இதழில்.  )(ithazil)

pudhu vellai mazhai ingu pozhiginradhu-புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது

pudhu vellai mazhai ingu pozhiginradhu

புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது
indhak kollai nilaa udal nanaihindradhu

இந்தக் கொள்ளை நிலா நனைகின்றது
ingu sollaadha idam koodak kulikindrathu

lஇங்கு சொல்லாத இடம கூடக் குளிர்கின்றது manam soodaana idham thaedi alaikindrathu

nadhiyae neeyaanaal kadal naanae

நதியே நீயானால் கடல் நானே
siru paravai neeyaanaal un vaanam naanae

சிறு பறவை நீயானால் உன் வானம் நானே

(pudhu vellai...) (புது வெள்ளை)

nee annaikkinra vaelaiyil uyirp poo vedukkenru malarumநீ அணைக்கின்ற வேளையில் உயிர்பூ வெடுகென்று மலரும்

nee parugaadha poadhilae uyirp poo sarugaaga ularum

நீ பருகாத போதிலே உயிர்பூ சருகாக உலரும் un pudavai mundhaanai saaindhadhil indha bhoomi pooppooththadhu

உன்  புடவை முந்தானை சாய்ந்ததில் இந்த பூமி பூப்பூத்தது

idhu kamban paadaadha sindhanai un kaadhoadu yaar sonnadhu

இது கம்பன் பாடாத சிந்தனை உன் காதோடு யார் சொன்னது

(pudhu vellai...)(புது வெள்ளை) 

pen illaadha oorilae adi aan pookaetpadhillaiபெண் இல்லாத ஊரிலே அடி ஆண் பூப்பதில்லை

pen illaadha oorilae kodidhaan pooppooppadhillai

பெண் இல்லாத ஊரிலே கொடிதான் பூப்பூப்பதில்லை iru kaigal theendaadha penmaiyai un kangal pandhaadudhoa

இரு கைகள் தீண்டாத பெண்மையை உன் கண்கள் பார்த்ததுண்டோ
malar manjam kaanaadha pennilaa en maarboadu vanthadutho

மலர் மஞ்சம் காணாத பெண்ணிலா என் மார்போடு வந்தாடுதோ

(pudhu vellai...) (புது வெள்ளை)

Roja Roja Roja-ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா

ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா 
ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா 
கண்ட பின்னே உன்னிடத்தில் என்னை விட்டு வீடு வந்தேன்
உன்னை தென்றல் தீண்டவும் விட மாட்டேன்
அந்த திங்கள் தீண்டவும் விடமாட்டேன்
உன்னை வேறு கைகளில் தர மாட்டேன்
நான் தரமாட்டேன் நான் தரமாட்டேன்
ரோஜா ரோஜா ரோஜா ரோஜா
நிலத்தினில் உன் நிழல் விழ ஏங்குவேன்
நிழல் விழுந்த மணலையும் மடியினில் தாங்குவேன்
உடையென எடுத்து என்னை உடுத்து
நூலாடை கொடிமலர் இடையினை உறுத்தும் ரோஜா
உன் பேர் மெல்ல நான் சொனந்தும்
உன் வீட்டு ரோஜாக்கள் பூக்கின்றன
ஓர் நாள் உன்னை காணாவிடில் 
எங்கே உன் அன்பென்று கேட்கின்றன
நீ வந்தால் மறுகணம் விடியும் என் வானமே
மழையில் நீ நனைகையில் எனக்குக் காய்ச்சல் வரும்
வெயிலில் நீ நடக்கையில் எனக்கு வேர்வை வரும்
உடல்கள்தான் ரெண்டு உணர்வுகள் ஒன்று
ரோஜா ரோஜா ரோஜா
(ரோஜா..)
இளையவளின் இடையொரு நூலகம்
படித்திடவா பனிவிழும் இரவுகள் ஆயிரம்
இடைவெளி எதற்கு சொல் நமக்கு
உன் நாணம் ஒரு முறை விடுமுறை எடுத்தால் என்ன
என்னை தீண்டக் கூடாஅதென வானோடு சொல்லாது வங்கக்கடல்
என்னை ஏந்தக் கூடாதென கையோடு சொல்லாது புல்லாங்குழல்
நீ தொட்டால் நிலவினில் கறைகளும் நீங்குமே
விழிகளில் வழிந்திடும் அழகு நீர்வீழ்ச்சியே
எனக்கு நீ உனைத்தர எதற்கு ஆராய்ச்சியே
உனைவிட வேறு நினைவுகள் ஏது
ரோஜா ரோஜா ரோஜா
(ரோஜா)

pudhu vellai mazhai ingu pozhiginradhu-புது வெள்ளை மழை பொழிகின்றது

புது வெள்ளை மழை பொழிகின்றது

இந்த கொள்ளை நிலா உடல் நனைகின்றது
இங்கு சொல்லாத இடம கூடக் குளிர்கின்றது
மனம் சூடான இதம் தேடி அலைகின்றது

நதியே நீயானால் கடல் நானா
சிறு பறவை நீயானால் உன் வானம் நானா (புது வெள்ளை)

நீ அணைக்கின்ற வேலையில் உயிர்ப் பூ வெடுக்கென்று மலரும்
நீ பருகாத போதிலே உயிர்ப் பூ சருகாக உலரும்
உன் புடவை முந்தானை சாய்ந்ததில் இந்த பூமி பூப்பூத்தது
இது கம்பன் பாடாத சிந்தனை உன் காதோடு யார் சொன்னது (புது வெள்ளை )

பெண் இல்லாத ஊரிலே அடி ஆண் பூப்பதில்லை 
பெண் இல்லாத ஊரிலே கொடிதான்  பூப்பதில்லை
இரு கைகள் தீண்டாத உன் பெண்மையை பந்தாடுதோ
மலர் மஞ்சம் காணாத பெண்ணிலா என் மார்போடு வந்தாடுதோ (புது வெள்ளை)

pudhu vellai mazhai ingu pozhiginradhu
indhak kollai nilaa udal nanaiginradhu
ingu sollaadha idam koodak kulirginradhu
manam soodaana idham thaedi alaiginradhu

nadhiyae neeyaanaal kadal naanae
siru paravai neeyaanaal un vaanam naanae

(pudhu vellai...)

nee annaikkinra vaelaiyil uyirp poo vedukkenru malarum
nee parugaadha poadhilae uyirp poo sarugaaga ularum
un pudavai mundhaanai saaindhadhil indha bhoomi pooppooththadhu
idhu kamban paadaadha sindhanai un kaadhoadu yaar sonnadhu

(pudhu vellai...)

pen illaadha oorilae adi aan pookaetpadhillai
pen illaadha oorilae kodidhaan pooppooppadhillai
iru kaigal theendaadha penmaiyai un kangal pandhaadudhoa
malar manjam kaanaadha pennilaa en maarboadu vandhaadudhoa

(pudhu vellai...)