pudhu vellai mazhai ingu pozhiginradhu-புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது

pudhu vellai mazhai ingu pozhiginradhu

புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது
indhak kollai nilaa udal nanaihindradhu

இந்தக் கொள்ளை நிலா நனைகின்றது
ingu sollaadha idam koodak kulikindrathu

lஇங்கு சொல்லாத இடம கூடக் குளிர்கின்றது manam soodaana idham thaedi alaikindrathu

nadhiyae neeyaanaal kadal naanae

நதியே நீயானால் கடல் நானே
siru paravai neeyaanaal un vaanam naanae

சிறு பறவை நீயானால் உன் வானம் நானே

(pudhu vellai...) (புது வெள்ளை)

nee annaikkinra vaelaiyil uyirp poo vedukkenru malarumநீ அணைக்கின்ற வேளையில் உயிர்பூ வெடுகென்று மலரும்

nee parugaadha poadhilae uyirp poo sarugaaga ularum

நீ பருகாத போதிலே உயிர்பூ சருகாக உலரும் un pudavai mundhaanai saaindhadhil indha bhoomi pooppooththadhu

உன்  புடவை முந்தானை சாய்ந்ததில் இந்த பூமி பூப்பூத்தது

idhu kamban paadaadha sindhanai un kaadhoadu yaar sonnadhu

இது கம்பன் பாடாத சிந்தனை உன் காதோடு யார் சொன்னது

(pudhu vellai...)(புது வெள்ளை) 

pen illaadha oorilae adi aan pookaetpadhillaiபெண் இல்லாத ஊரிலே அடி ஆண் பூப்பதில்லை

pen illaadha oorilae kodidhaan pooppooppadhillai

பெண் இல்லாத ஊரிலே கொடிதான் பூப்பூப்பதில்லை iru kaigal theendaadha penmaiyai un kangal pandhaadudhoa

இரு கைகள் தீண்டாத பெண்மையை உன் கண்கள் பார்த்ததுண்டோ
malar manjam kaanaadha pennilaa en maarboadu vanthadutho

மலர் மஞ்சம் காணாத பெண்ணிலா என் மார்போடு வந்தாடுதோ

(pudhu vellai...) (புது வெள்ளை)