இதழில் கதை எழுதும் நேரமிது-Ithazil kathai ezhuthum neramithu

இதழில் கதை எழுதும் நேரமிது

     Ithazil kathai ezhuthum neramithu
இன்பங்கள் அழைக்குது ஆ

     Inbankal azaikkuthu aaa..
மனதில் சுகம் மலரும் மாலையிது

     Manathil sukam malarum malaiyithu
மான் விழி மயங்குது ஆ
     maan vizhi mayankuthu aaa…இளமை அழகை அள்ளி அணைப்பதற்கே

     Ilamai azhakai alli anaippathrarke
இளமை அழகை அள்ளி அணைப்பதற்கே

     Ilamai azhakai alli anipaatharke
இரு கரம் துடிக்குது தனிமையும்

     Iru karam thukikkuthu thanimaiyum
நெருங்கிட இனிமையும் பிறக்குது

     Nerunkida inimaiyum pirakkuthu
(இதழில்)(ithazhil)
காதல் கிளிகள் ரெண்டு ஜாடை பேசக்கண்டு

     Kathal kilikal rendhu jadai pesakkandu
ஏதேதோ எண்ணம் என் நெஞ்சில் உதிக்கும்

     Ethotho ennam en nenjil uthikkum
நானும் நீயும் சேர்ந்து ராகம் பாடும்போது

     Naanum neeyum sernthu raagam paaddumpothu
நீரோடை போல என் நெஞ்சம் இனிக்கும்

     Neerodai pola en nenjam inikkum
இனிய பருவமுள்ள இளங்குயிலே
ஏன் இன்னும் தாமதம் 

     En innum thamatham
மன்மதக் காவியம் என்னுடன் எழுத
     manmatha kaviyam ennudan ezhuthaநானும் எழுதிட இளமையும் துடிக்குது

     Naanum ezhithida ilamaiyum thudikkuthu
நாணம் அதை வந்து இடையினில் தடுக்குது

    Naanam athai vanthu idaiyinil thadukkuthu
ஏங்கித் தவிக்கையில் நாணங்கள் எதற்கடி

    Enki thavikkayil naanangal etharkadi
ஏக்க தனிந்திட ஒரு முறை தழுவடி

    Ekkam thanithida oru murai thazhuvidi
காலம் வரும் வரை பொருத்திருந்தால்

    Kaalam varum varai poruthirunthaal
கன்னி இவள் மலர்க் கரம் தழுவிடுமே

    Kanni ivan malak karam thazhuvidume
காலம் என்றைக்குக் கணிந்துடுமோ 

    Kalam enraikkuk kaninthudumo

காலை மனம் அதுவரை பொருத்திடுமோ

    Kalai manam athuvarai poruthimo
மாலை மலர் மாலை இடும் வேளை தனில்

    Malai malar malai idum velai thanil
தேகம் இது விருந்துகள்  படைத்திடும்

    Theham ithu virunthukal padaithidum
(இதழில்)(ithazil)
தோகை போலே மின்னும் பூவை உந்தன் கூந்தல்

     Thogai pole minnum poovai unthan koonthal
கார்மேகம் என்றே நான் சொல்வேன் கண்ணே

    Karmekam enre naan solven kanne
பாவை எந்தன் கூந்தல் வாசம் யாவும் அந்த

    Pavai enthan koonthal vaasam yaavum anth
மேகம் தனில் ஏது நீ சொல்வாய் கண்ணா

    Meham thanil ethu nee solvai kannaa
அழகைச்  சுமந்து வரும் அழகரசி

    Azhakaich sumanthu varum azhakarasi
ஆனந்த பூமுகம் அந்தியில் வந்திடும்

    Anantha poomukam anthiyil vanthidum

சுந்தர நிலவோ
    sundara nilavoநாளும் நிலவது தேயுது மறையுது

    Naalum nilavathu theyuthu maraiyuthu
நங்கை முகமென யாரதைச்  சொன்னது

    Nankai muhamena yaradai sonnathu
மங்கை உன் பதில் மனதினைக் கவருது

    Mangai un pathil manathinaik kavaruthu
மாறன்  கணை வந்து மார்பினில் பாயுது

    Maran kanai vanthu marbinil payuthu
காமன் கனைகளைத் தடுத்திடவே

    Kaman kanaikalaith thaduthidave
காதல் மயில் துணை என வருகிறது

    Kadhal mayil thunai ena varihirathu
மையல் தந்திடும் வார்த்தைகளே

    Meyyal thanthidum varthaihale
மோகம் எனும் நெருப்பினைப் பொழிகிறது

    Moham ennum neruppinai pozhihirathu
மோகம் நெருப்பாக அதை தீர்க்குமொரு

    Moham neruppaka athai theerkkumoru

மோகம் நெருப்பாக அதை தீர்க்குமொரு

    Jeeva nathi aruhinil irukkuthu
ஜீவ நதி அருகினில் இருக்குது
(இதழில்.  )(ithazil)